تاول پا - پیشگیری ؛ درمان
همه چیز در مورد تاول پا.
منبع : http://www.hamshahrionline.ir/News/?id=30077
تاول یک منطقه دردناک و متورم پوست است که در آن مایع در زیر لایه بیرونی پوست جمع شده است
تاول به طور شایعی در نتیجه اصطکاک ناشی از کفشی که اندازه پا نیست یا مالش جوراب بر روی پوست پا به وجود میآیند.
برای مراقبت از تاول به این نکات توجه کنید:
اقداماتی برای جلوگیری از تحریک بیشتر ناحیه مبتلا انجام دهید.
تاولهای بزرگ را میتوان با دقت بوسیله یک سوزن استریل خالی کرد، و سپس ناحیه را با پماد آنتیبیوتیکی و بانداژ پانسمان کرد.
برای محافظت بیشتر میتواند بالشتکهای مخصوص (moleskin) را از داروخانه بخرید. حفرهای بزرگتر از اندازه تاول را در آن ایجاد کنید و آن را روی منطقه تاولزده پوست بچسبانید.
در صورتی که تاول پایتان پس از مدت معقولی بهبود نیافت یا به نظر میرسید عفونت پیدا کرده است، به دکتر مراجعه کنید
منبع : http://www.hamshahrionline.ir/News/?id=2313
كمك به التیام تاول
تاولها هنگامی رخ میدهند كه پوست در معرض اصطكاك قرار میگیرد و در نتیجه توده حساسی كه درون آن پر از مایع است روی پوست تشكیل میشود.
تاول ها اغلب روی دست و پا در نتیجه پوشیدن كفشهای تنگ یا كار كردن با یك ابزار جدید به وجود میآیند.
بهترین شیوه برای جلوگیری از تاول پا پوشیدن جورابهای ضخیم و كفشهای راحت و اندازه است. با عوض كردن مرتب كفشهایتان و در نتیجه آزادكردن نقاط فشاری هر جفت كفش معین به پاهایتان استراحت دهید. برای محافظت دستهایتان بهتر است هنگامی كه با ابزار یا وسیلهای كار میكنید كه ممكن است تاول ایجاد كند دستكش بپوشید.
تاولها معمولا بدون درمان به خودی خود بهبود پیدا می كنند. اما شما باید محل تاول را خشك و تمیز نگه دارید. تاول را با یك بانداژ محافظت كنید و كفش هایی را كه منطقه تاول را تحریك می كنند نپوشید
منبع : http://www.bia2doctor.com/Health/view1032.asp
تفاوت انواع جوراب در جلوگیری از تاول پا
جوراب های دارای بافت نایلونی در جلوگیری از تاول پا بهتر از انواع کتانی هستند. به گزارش هلث دی محققان دانشگاه های میسوری کلمبیا دریافته اند که در واقع همه جوراب های ورزشی کتانی معمولا خوب نیستند و انواع گران قیمت آن الزاما بهترین نیستند. این اطلاعات علاوه بر کمک به ورزشکاران برای بیماران دیابتی با مشکلات جریان خون جدی و کسانی که اندام های مصنوعی دارند حائز اهمیت است. بر اساس این تحقیق جوراب های 100 درصد کتان معمولا بدترین نوع جوراب بودند و انواع گران قیمت بر ارزان قیمت ها ارجحیتی نداشتند. آنچه اهمیت داشت ماده بکار رفته در بافت بود که نتایج جنس نابلون در این مورد بهتر از کتان بود. جوراب ها ی غیر کتانی و دارای ماده سنتتیک نه تنها به جلوگیری از ایجاد تاول در پای ورزشکاران کمک می کند بلکه در پیشگیری از ناراحتی پوستی ایجاد شده در دیابتی ها نیز موثرند.
منبع : http://www.community.iransalamat.com/about1817.html
تاولها ضایعات آزاردهندهای هستند كه كار و فعالیت فرد را مختل میكنند و ممكن است در هر جایی پیدا شوند ولی شایعترین محل ظهور آنها روی دست و پاست. تاول هنگامی پیدا میشود كه پوست به حدی ساییده شود كه لایه سطحی پوست (اپیدرم) از لایه پشتیبان خود (درم) جدا گردد. این تاولها معمولا آكنده از مایع بافتی شفاف هستند ولی گاهی نیز با پاره شدن عروق خونی كوچك به داخل ضایعه خون آلود میشوند، برای پیشگیری از بروز تاول از كفشهای مناسب و اندازه استفاده كنید و هرگز و هرگز با كفشهایی كه موجب درد و سوزش پاهایتان میشوند از مغازه كفشفروشی خارج نشوید. یك كفش نو هرگز نباید به زور به پا برود بلكه از ابتدا باید راحت و اندازه باشد. پوشیدن جورابهای نخی ضخیم، پیچیدن بانداژهای آماده، پودرزدن و پوشیدن جورابهای تمیز و خشك همگی از پیدایش تاول جلوگیری خواهند نمود. اگر تاول ایجاد شده كوچك و بدون علامت باشد میتوان آن را دست نزد و نتركاند ولی اگر تاول بزرگ و علامتدار بود میتوان آن را تخلیه نمود در صورت لزوم بافت نرم روی آن را برداشت. به خاطر احتمال افزوده شدن عفونت ثانویه بر روی تاول بازشده باید از كرمهای آنتیبیوتیك استفاده كرد. در صورت بروز علایمی چون تورم یا قرمزی شدید باید با یك پزشك مشورت نمایید. گاهی تاولهای مكرر عودكننده كه در اثر مختصر سایشی ایجاد میگردند ناشی از یك بیماری زمینهای مانند دیابت شیرین رنج هستند. در این موارد باید سریعاً پزشك را در جریان گذاشته و با وی مشورت نماید
منبع : http://chekad-sari.com/newsite/tajhizat-kouhnavardi/links/joorab-1.htm
جوراب باعث به وجود امدن یك لایه در زیر پا می شود و پا را گرم می كند و از اصتحكاك بین پا و كفش جلوگیری می كند. جوراب هایی كه از پشم یا مواد مصنوعی درست شده اند می توانید این وظایف را انجام دهند ولی جوراب های نخی نمی توانند. جوراب های نخی خیس و از اب اشباع می شوند و به پا می چسبند و پوست پا را نازك می كنند و باعث بروز تاول می شوند. جوراب باید عرق پا را جذب كند. جوراب های از الیاف مصنوعی (مثل: پولیستر و نایلون و
اكریل) سریعتر از جوراب های پشمی خشك می شوند.
خیلی از كوهنوردان دو جفت جوراب روی هم می پوشند. جوراب مجاور پا یك جوراب نازك نخی است كه عرق را از پا دور می كند و به نوعی در جریان كار خشك باقی می ماند. جوراب دوم كلفت و ضخیم تر انتخاب می شود تا بتواند رطوبت عرق پا را از جوراب دیگر جذب كند و تشكیل لایه ای در زیر پا بدهد. بعضی ها هم یك جفت جوراب نیمه كلفت یا كاملا كلفت از جمس پشم یا مواد مصنوعی را ترجیح می دهند. البته استثناهای زیادی وجود دارند. یك سنگ نورد دوست دارد كفش ها با انعطاف كامل به پای او چسبیده باشند. از این رو اصلا جوراب به پا نمی كند و یا یك جوراب نازك به پا كند. هر شیوه ای كه به كار می گیرید سعی كنید كه طوری جوراب بپوشید كه بتوانید پاهای خود را در كفش تكان بدهید. اگر جوراب اضافی باعث محدودیت گردش خون شود گرمای اضافی تولید نمی كند. قبل از اینكه جوراب خود را به پا كنید نقاطی كه در انجا خطر تاول زدگی وجود دارد مثل پشت پاها را با نوار چسب زخم بپوشانید. این كار بخصوص هنگامی كه كفش نو خریده اید و هنوز ان جا باز نكرده است و نیز در اغاز فعالیت های كوهنوردی كه پاهای شما هنوز قوی نشده اند بسیار موثر است. یك راه موثر دیگر علیه تاول زدن پودر به پا روی جوراب و درون كفش است
منبع : http://kooh-v-mahabad.blogfa.com/post-7.aspx
پای كوهنوردان بر اثر پوشیدن كفش تنگ یا بستن خیلی محكم بند كفشها ممكن است تاول بزند؛ برای جلوگیری از آن باید تای ساق جوراب دوم خود را برگردانیم و داخل كفش كنیم و به قسمت تاول زده و یا قسمتی كه به نظر خود كوهنورد مورد تهدید است؛ یك قطعه باند بچسبانیم. در صورت تاول زدن برای درمان آن بهتر است قبل از خواب، یك سوزن نخ كرده را پس از ضدعفونی كردن از تاول عبور دهیم به طوری كه نخ از تاول رد شود. بهتر است نخ از جنس كرك باشد تا آب تاول را به خوبی بمكند و خشك كند. صبح روی تاول خشك شده یك محلول ضدعفونیكننده بزنید و آن را با باند چسبان بپوشانید.
اغلب كوهنوردان بر اثر راهپیمایی كف پایشان گرم میشود، برای رفع این مانع بهتر است چند روز قبل از كوهنوردی چندبار پاها را در آب گرم مخلوط به محلول ضدعفونیكننده شستشو داد تا پوست پا كلفت و سخت شود. برای اینكه كفش پاها را مجروح نكند و باعث یخزدگی نشود، باید كفشها را خوب به پا چسباند به طوری كه بین جوراب و كفش فضای خالی باقی نماند و به اصطلاح پا درون كفش لق نخورد و در ضمن كفش تنگ هم نباشد.
یادآوری دیگر این است كه قبل از كوهنوردی چیدن ناخنها را نباید فراموش كرد؛ چون بلند بودن آنها سبب فشردگی و ناراحتی پا خواهد شد. اگر میخواهید پس از بازگشت از كوه، آرامش در پاهایتان حس كنید و لذت ببرید، بهتر است پاهایتان را با یك پارچه خیس شده در آب سرد، تمیز و بلافاصله آن را خشك كنید و جوراب خشك بپوشید.
منبع : http://pajanclimbing.blogfa.com
كوهنوردان غالباً در معرض آسیبهای منحصر بفرد هستند. عوامل متعددی در بروز این اسیبها نقش دارند كه از آن جمله میتوان به شرایط محیطی خاص مناطق كوهستانی، كفش، پوشش و ابزار ویژه كوهنوردی و نوع و شدت نیروهای وارد به بدن در حین كوهنوردی اشاره نمود.
مهمترین متغیرها شرایط محیطی در رشته كوهنوردی عبارتند از: نور آفتاب، رطوبت محیط، فشار اكسیژن هوا، سرما، گرما، باد، بارش برف، كاهش و افزایش شدید هریك از عوامل امكان بروز اختلالات جسمی را افزایش میدهند.
كفش كوهنوردی از مهمترین عواملی است كه چنانچه درست انتخاب و استفاده نشود، به شدت زمینه بروز صدمات اندام تحتانی را باعث میگردد. در مورد خصوصیات مهم و نحوه انتخاب كفش مناسب در شمارههای قبل به تفصیل صحبت شده است.
سایر ابزار و وسایل كوهنوردی نیز چنانچه درست انتخاب نشوند و یا به روش صحیح مورد استفاده قرار نگیرند، زمینهساز بروز آسیب میگردند.
شدت، نوع، مكانسیم و بیومكانیك حركات و فعالیتها در رشتههای گوناگون كوهنوردی از جمله عوامل موثر بر بروز آسیبهای ویژه كوهنوردی هستند. به طور كلی مكانسیم حركتی در كوهنوردی با پتانسیل ویژهای برای ایجاد آسیبهای ناشی از فشار بیشینه (Overuse injury) همراه است. این صدمات بیشتر اندام تحتانی خصوصاً كف پا، مچ پا، و مفصل زانو را درگیرمیسازند. در این نواحی اجزاء مختلفی در معرض آسیب قرار میگیرند و از سطحیترین لایه بدن یعنی پوست گرفته تا تاندونها، لیگمانها، عضلات، اعصاب، عروق، مفاصل و استخوانها مستعد صدمه میگردند.
با این مقدمه به بررسی یكی از شایعترین آسیبهای پوست در اندام تحتانی كوهنوردان میپردازیم.
تاول پاشنه پای كوهنوردان Mountaineers Heel
آسیبهای پوستی در بین كوهنوردان رایج و متنوع میباشند. از جمله این صدمات میتوان به سرمازدگی، ضایعات حاد و زمن ناشی از آفتاب سوختگی، درماتیت و ملانوم بدخیم اشاره نمود.
در این بین ضایعات پوستی و زخمهای ناشی از اصطكاك بین پوست و كفش از جمله مشكلات شایع كوهنوردان است. برخلاف خیلی از ورزشها، ضایعات پوستی ناشی از كفش زدگی در كوهنوردان روندی رو به گسترش و وخامت دارد زیرازمانی ایجاد میشوند كه در جریان یك برنامه كوهنوردی امكان توقف و استراحت وجود ندارد و كوهنورد مصدوم میبایست حداقل تا بازگشت از كوه به فعالیت و راهرفتن ادامه دهد. اضافه بر این عوامل محیطی كوهستانی نیز بر افزایش میزان آسیب میافزایند.
تاول و زخمهای سطح پا كه ناشی از اصطكاك قسمتهایی از پوست پا و كفش میباشند غالباً در جریان یك برنامه كوهنوردی و در میان راه ایجاد شده و با ادامه راهپیمایی تا بازگشت از كوه تشدید میشوند. این ضایعات پوستی در هنگام صعود غالباً در ناحیه پاشنه پا و در مرحلا فرود از كوه به واسطه اعمال فشار زیاد به جلوی پا در نواحی انگشتان پا ایجاد میشوند.
اضافه کردن یخشكن (Crampons) به كفش در هنگام صعود از سطوح برفی و یخی با افزایش اعمال فشار به نوك یخشكن موجب حركات بیشتر و در نتیجه اصطكاك بیشتر ناحیه پاشنه پا در كفش میگردد كه بر شدت و وخامت پوستی میافزاید.
عواملی چون كاهش فشار اكسیژن محیط در ارتفاعات، سرما و كاهش جریان خون محیطی پوست را آسیبپذیر نموده و موجبات گسترش ضایعات پوستی را فراهم میسازند این در شراطی است كه كوهنورد آسیب دیده امكان استراحت مناسب و لازم برای بهبود آسیب پوستی را ندارد و مجبور به ادامه مسیر و پیمودن سطوح ناهموار و نامساعد مسر كوهنوردی است. بنابراین در یك جمعبندی كلی مشخص میگردد كه كوهنوردان به آسانی در معرض ایجاد ضایعات پوستی و تاول خصوصاص در نواحی پاشنه پا قرار دارند.
پیشگیری از بروز این ضایعات در درجه اول در گرو انتخاب كفش مناسب با سایز مناسب است، همچنین توصیه میشود تا با پوشیدن كفش و پیمودن مسیرهای كوتاه، به پوست پا در نواحی حساس فرصت داده شود تا با افزایش ضخامت خود و ایجاد پینه از قوام مقاومتری برخوردار گردد و سپس پیمودن مسیرهای وطلانی و سنگین در برنامه كار قرار گیرد. در واقع ایجاد پینه در نواحی حساس پا، نشان از تمرینات مناسب، تطبیق و آمادگی كوهنورد برای فعالیتهای حرفه ای دارد.
نواحی حساس و آسیبپذیر پاشنه پا را میتوان با نورابندی محافظت نمود. استفاده مناسب از پوشش نوار اكسید روی در منطقه اصطكاك، از تماس مستقیم كفش با سطح پوست جلوگیری نموده و به كاهش آسیب پوست كمك میكند.
در صورت بروز تاول، توصیه میگردد تا در شرایط كاملاً بهداشتی ظرف72 ساعت نسبت به تخلیه مایع تاول با استفاده از یك سوزن استریل بدون آسیب زدن به پوست سطح تاول اقدام شود. بعد از ضدعفونی نمودن سطح تاول با بتادین با استفاده از چسب بروی بقایای تاول میبایست از آن محافظت نمود.
استفاده از لایههای هیدروكولوئید (Hydro colloid Dressing) در پوشش سطوح آسیب دیده پوست، به سرعت بهبود آن كمك میكند. لایههای هیدروكلوئید كه با نامهای تجاری مختلفی از جمله Spenco 2 nd. Skin در بازار یافت میشوند پوششهای ورقهای نیمه ژلاتینی و مرطوبی هستند كه با دارا بودن 96 درصد آب، زمانی كه برروی ضایعه پوستی محل تاول قرار داده میشوند علاوه بر محافظت پوست در برابر فشار و ضربه با مرطوب و سرد نگه داشتن محل ضایعه به كاهش درد و ترمیم سریعتر پوست كمك میكنند. نكته مهم، جلوگیری از آلوده و عفونی شدن محل تاول و ضایعه پوستی است. ایاد و گسترش عفونت پوستی علاوه بر درد شدید، بهبود ضایعه را به تاخیر میاندازد و ادامه فعالیتهای ورزشی را مختل میسازد. رعایت پاكیزگی، شستشوی ملایم محل تاول با آب و صابون، ضدعفونی نمودن با محلول رقیق شده بتادین و پوشش محل تاول با چسب زخم استریل از عفونی شدن ضایعه جلوگیری مینماید.
انتخاب جورابهای مناسب كوهنوردی با سایز متناسب و خشك و تمیز نگه داشتن آن از نكتههای مهم در پیشگیری از بروز ضایعات پوستی است. به عنوان یك اصل كلی مشاوره با پزشكان ورزشی و استفاده از نظرات و راهنماییهای تخصصی آنها در تصحیح مكانسیم بروز آسیب و درمان سریع و مناسب ضایعات ایجاد شده غالباً مفید و راهگشاست.